Vind je passie…

Dat is wel lastig.
Wanneer geeft dat wat je doet zoveel voldoening dat je oprecht kunt zeggen dat dat is waar je echt blij van wordt?
Ik word blij van een kopje koffie in het lentezonnetje, als de narcisjes opkomen….
Ik word blij van een wandeling door het kleurige herfstbos…
Ik word blij van mensen die ik inspireer…
ik word blij van verbinding met mensen.
Het zijn dingen die ik voel. Tot in het diepst van mijn ziel.
Dan weet ik dat het goed is.
En God zag dat het goed was.
Nou, ik voel dat het op zo’n moment goed is.
Geest en lichaam zijn dan gesynchroniseerd.
Ik hoef mijn hersenen niet tot rust te manen, ze zijn in sync. zogezegd.
En hoe je dat weet?
Weten… dat zijn de hersenen.
Mijn hersenen willen namelijk altijd meer.
Maar soms dus niet.
En dat zijn de momenten waarop het woord ‘gelukkig’ betekenis krijgt.
En dat in je werk.
Want daar gaat het om.
Vind je passie in je werk.
Ik kan iets niet jaren volhouden als ik er niet gelukkig van word.
Passie in werk.
In sync. met werk.
En nu was dat het geval.
Ik liet het los.
Het geld. Het moeten.
Ja. Ik plande. Als vanzelf.
Plannen ging vanzelf. En het klopte.
Niks op papier plannen. Het ontsproot.
En ik handelde ernaar.
Met als gevolg: het klopte.
Omdat het vanuit passie gedaan werd. Het werk. De opdracht.
Een vraag: dit is je opdracht. Dan wordt het opgeleverd. Kan dat? Yep.
En dat deed ik.
Soms klopt het gewoon. Omdat je iets vanuit passie doet. Of juist vanuit gevoel.
Je hoeft er nauwelijks over na te denken.
De ideeën komen vanzelf.
Gewoon na elkaar, niet tegelijk.
Zodat je er geen stress van hebt.
Je doet het wat op gevoel, je hersenen sturen aan.
In sync.
Wauw.
Wat een heerlijk gevoel.
Dat is dus passie. Zo houd je je werk vol.
Flow is dus dat die stemmetjes zich aanpassen en inspringen als je met een onderdeeltje klaar bent.
Steeds verder.
Zodat de opdracht volwaardig afkomt.
Hoe gaaf is dat als je erover nadenkt.
En hoe vaak gebeurt dat zonder hick-ups…
Zingen terwijl je bezig bent.
Uit volle borst.
Grappig.
Dat deed ik vroeger op de fiets. Keihard zingen. Liedjes.
Of zelf iets bedenken.
Of een combinatie.
Op zulke momenten ben ik gelukkig.
Zo uit ik dat.
En dat zit dus in het werk.
In die opdracht.
En daarom is het goed. Compleet.
En het kan niets anders zijn dan dat.
En dat vindt de opdrachtgever ook.
Maar dat wist ik al.
Daar had ik geen evaluatie voor nodig.
Want op het moment dat je iets echt vanuit je passie doet, komt alles op zijn pootjes terecht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *